> bezinning

Bezinning

 
 

BEZINNING (januari 2020)

De Nieuwjaarsdienst is altijd verweven met het feest van Epifanie, dus met het verhaal van de Wijzen. Zij gingen niet zomaar als toeristen op reis. Zij reisden, gedreven door een verlangen.
Tijdens de Kerstperiode, misschien bij het zomaar stil voor je heen zingen van een kerstlied, zijn we ons misschien meer bewust dan anders van een dieper verlangen. Een verlangen dat het dagdagelijkse overstijgt.
Nu het nieuwe jaar daar is en we de kerstspullen en -herinneringen weer opbergen, zakt ook dat diepere verlangen weer naar de bodem van ons hart. Maar een verdrongen verlangen verdwijnt niet. Het komt soms naar buiten in de vorm van allerlei behoeften, die ook kunnen veranderen in een verslaving. De behoefte om te shoppen is daar in onze maatschappij misschien wel het grootste voorbeeld van. Maar ook de behoefte aan erkenning, aan alcohol, aan eten of juist streng-diëten, werkverslaafd of televisie-afhankelijk.
De Wijzen kozen ervoor om ruimte te geven aan hun diepere verlangen en dat niet te laten ondersneeuwen door allerlei oppervlakkig gepraat en versnipperde verstrooiing.
Ik wens ons aan het begin van dit nieuwe jaar toe om te leven met aandacht. Aandacht voor de mensen, de natuur en de dingen om ons heen, maar vooral ook aandacht voor wat er leeft aan verlangen in ons eigen hart.
Verlangen naar Liefde, die door geen mens gestild kan worden. Laten we gaan in het spoor van de Wijzen, het licht van de ster wijst de weg. En gaandeweg zal dat licht ook in ons eigen hart gaan schijnen en ons vrede geven.
Heil en zegen voor 2020!
In verbondenheid,
Ds. Leuny de Kam

 

OVERDENKING (december 2019)
Net als al die andere toeristen in het Spaanse Cordoba, maakte ook ik een foto van het beeld van één van de beroemdste Joden ooit. Rabbi Mozes Ben Maimon, ook wel  Maimonides of Rambam geheten. Er wordt over getwist of de uitdrukking: ‘Krijg de Rambam’ met hem verbonden is.  Hij was Thora geleerde, filosoof, arts en werd in 1135 in Cordoba geboren. De stad staat dan onder islamitisch bestuur. Zoals toen gebruikelijk,  was er veelvuldig contact tussen Joden, Moslims en Christenen. Maimonides krijgt al vanaf jonge leeftijd les van zijn vader in Joodse studies en als kind is hij al een wetenschapper.

maimonides
Woede
Eén van de opvallendste eigenschappen van zijn filosofisch werk is dat hij  streeft naar een verzoening tussen de filosofie van Aristoteles en de Joodse Wijsheid. Toch verschilde Maimonides op een aantal essentiële punten van Aristoteles, bijvoorbeeld hoe om te gaan met woede. Aristoteles heeft in zijn filosofie het uitgangspunt dat alles gepast moet zijn. Zo is er de gepaste woede.  Wie wordt beledigd, moet daar op een gepaste manier op reageren. Wie niets doet minacht zichzelf en wie grof reageert, heeft elk gevoel voor maat verloren. Een plaaggeest ga je niet kapot schelden, maar je laat ook niet over je heen lopen als je eer wordt geschonden.
Volgens Maimonides is Woede echter een erg slechte eigenschap. Het komt er als mens op aan om je zelfbeheersing te behouden, zelfs als woede  gerechtvaardigd lijkt. De Ene geeft je hiervoor  kracht. Dit is geen zelfverloochening, maar jezelf verbeteren. De ander is immers  vaak  zo slecht  nog niet, maar vaak net zo gebrekkig als jij. 
Kerst
Een mooie gedachte voor de komende kersttijd.
Juist voor een Vredeskerk. 
Ik wens u allen een vredige Kerst!
 In naam van een vorst die ons adviseert: 
`Als iemand u op de ene wang slaat, keer hem dan ook de andere toe’


Ds. Marijn Vermet 

 

OVERDENKING (november 2019)


De maand november is elk jaar weer de maand waarin de namen genoemd worden van hen die het afgelopen jaar zijn overleden. In de Rooms-katholieke traditie doet men dat rond 1 en 2 november. In de meeste kerken van de protestantse traditie is dat op de laatste zondag van het kerkelijk jaar. In onze Zeeuwse Doopsgezinde Gemeenten hebben we twee keer in de maand een kerkdienst, dan is het dit jaar op 17  november. En omdat we in onze gemeenten niet ontsnappen aan de vergrijzing, worden er ook elk jaar opnieuw weer namen genoemd.
Hoe gaan wij daar mee om?
In onze maatschappij is er weinig ruimte voor de dood. Ze wordt buitengehouden, gemedicaliseerd en ook een laatste afscheid moet het liefst maar niet te emotioneel zijn. Ook rouw mag liever maar niet te lang duren. We zoeken iemand in het begin nog wel op, maar daarna moet men het maar loslaten, aanvaarden en verwerken. Maar vaak gaat rouw nooit helemaal weg. En hoe kun je een groot verlies ooit aanvaarden? Als je een kind verliest blijf je altijd de ouder van dat kind. Je leert er wel mee leven, maar dat is iets anders dan verwerken of aanvaarden.
Het lijden van het leven kunnen we niet uit de weg gaan, het is onvermijdelijk deel van het leven. Maar juist het doorleven van verdriet kan heel verbindend zijn met mensen om je heen. Het is helpend wanneer we erover durven praten met elkaar, het niet uit de weg gaan. Mensen met verdriet hebben maar één behoefte: dat iemand naar ze luistert, luistert én luistert. Dat is niet gemakkelijk: echt luisteren is moeilijk, en vraagt dat je je eigen verhaal laat wachten. Ook is het zo dat het verdriet van de ander raakt aan je eigen angst voor verdriet. Laten we de moed hebben om elkaars verdriet in de ogen te kijken, het zal ons juist verrijken.
Het bijzondere van het samen gemeente-zijn is, dat we naast de gesprekken met elkaar, ook binnen de viering op zondagmorgen elkaar kunnen dragen. Door het zingen van een lied, een bijbelwoord, door een gebed, door stilte, door de zegen van de Eeuwige.
En op 17  november door het noemen van de namen en het aansteken van een kaars.
Wat mooi om bij een gemeente te horen, waar je naam niet vergeten wordt.


Ds. Leuny de Kam

========================

.

 

Meer informatie Facebook   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Aardenburg
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2020 Doopsgezind.nl