> nieuws

Nieuws

 
2 juni 2021

Johanne Boot stelt zich voor.

Mijn ouders verlieten in de jaren na de doop van hun jongste kind (dat was ik) de Nederlands Hervormde kerk, omdat ze niet meer konden geloven in een te stellige kerk. Ik was inmiddels de veertig gepasseerd toen ik voor het eerst een kerkdienst bijwoonde. Werkzaam als kunstdocent en fotograaf ontdekte ik de waarde van God en gemeenschap, ongehinderd door de ballast van mijn ouders. Daar ben ik ze dankbaar voor. De waarde van wat ik ontdekte bleek groter dan ik aanvankelijk durfde toe te geven. Een gelovige, hoopvolle en liefdevolle gemeenschap heeft mensen wat te bieden, daar ben ik zeker van.   
Vijf jaar na dat eerste kerkbezoek ben ik theologie gaan studeren. Was het een ‘slome bekering’, een ‘late roeping’, of was het allebei? Zeven jaar ben ik inmiddels met dit vak bezig. ‘Zeven’ mag in de Bijbel staan voor volheid, het voelt als een begin. Gelukkig heb ik doorgewinterde voorgangers als vrienden, die me met raad en daad terzijde staan. Ook zal ik volgend jaar de studie weer oppakken, naast alles wat de praktijk me aanreikt. 
Met de kerkenraad mag ik bij jullie aan het roer staan als voorganger. Een taak, een opdracht, waar ik met plezier en verlangen naar uitkijk. Ik ben benieuwd wie jullie zijn en wat jullie meebrengen aan verhalen en geschiedenis. Ik hoop wat Zeeuws te leren, te ontdekken wat jullie goed doet en wat we kunnen uitbouwen met oog op de toekomst. Mijn komst is ook voor jullie een sprong in het diepe, met zo’n ‘nieuwe uit het Westen’. Gelukkig is Zeeland niet nieuw voor mij. Mijn opa en oma (van moederskant) waren Zeeuws. Op Noord-Beveland waren hun ouders bakkers en smid. Ik durf de sprong te wagen, omdat ik weet dat ik gedij op Zeeuwse klei. 
Tot de zomer ben ik week op, week af in Aardenburg. Dochter Marieke doet eindexamen deze maanden in Utrecht: daar wil ik ook bij zijn. Zij gaat na de zomer studeren in Leiden of Nijmegen. In augustus zal ik verhuizen. Mijn vriendin Erna blijft voor haar werk in Utrecht. Hoewel zij hopelijk regelmatig in Aardenburg te vinden zal zijn, worden alleen de konijnen en ik vanaf startzondag 5 september echte Aardenburgers. Dan kunt u mij elke middag (en ’s avonds indien nodig) bereiken. De ochtenden reserveer ik voor studie en schrijven in stilte.    
Behalve aan konijnen, woning en plek in de kerk ben ik herkenbaar aan het hemelsblauwe Toyotaatje, dat ik zojuist heb aangeschaft om me door en naar het Zeeuws Vlaamse land te verplaatsen. Maar nog liever dan on the road, ontmoet ik jullie in onze Vertoeving ’t Lam. Als ik jullie leer kennen, begint onze reis met God en elkaar. Op hoop van zegen!

Johanne Boot

 


Terug
 
Meer informatie Facebook   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Aardenburg
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2021 Doopsgezind.nl